Na fali pewnego przesytu chłodną, nieprzytulną architekturą nowoczesną uwagę sporej grupy Inwestorów zwracają projekty domów tradycyjnych. Nie każdy budynek zdobiony kolumnowym gankiem lub gzymsem stanowi jednak dobry przykład budownictwa tradycyjnego. Na co należy zwrócić uwagę, decydując się na budowę dworku lub willi „w starym stylu„?
Optyczna trwałość elewacji
Najważniejsze cechy architektury klasycznej wywodzą się z jej pierwotnego, czysto utylitarnego zadania: dostarczenia stabilnego schronienia. Dom w starym stylu powinien więc być nie tylko trwały, ale też na trwały wyglądać. W tym kontekście projekt elewacji musi zawierać takie rozwiązania jak np. czytelny cokół, prawdziwe (bądź tylko dekoracyjne!) filary i wsporniki, a także otwory o możliwie pionowych proporcjach. W dawnych budynkach, realizowanych z zastosowaniem całkowicie tradycyjnych materiałów i technologii, opisywany efekt był właściwie nieunikniony. Natomiast domy wznoszone współcześnie – posiadające żelbetowe stropy, nadproża i wzmocnienia ścian – wymagają w kwestii „optycznej trwałości” wyjątkowej uwagi architekta.
Zdobienia ścian zewnętrznych
Trudno wyobrazić sobie dom w stylu klasycznym bez mniejszej lub większej ilości ozdobnych szczegółów. Projekt domu wiejskiego posiadać będzie na przykład urokliwie rysie, podtrzymujące okap; zaś luksusowa rezydencja – gzymsy, opaski okienne i narożne boniowania. Stosując tego rodzaju detale należy pamiętać, iż stanowią one istotny, ale drugorzędny element architektoniczny. Zwłaszcza w obiektach o niewielkiej skali powinny być więc stosowane raczej oszczędnie i celem podkreślenia istotnych elementów budynku, takich jak drzwi, okna czy zakończenia ścian. Osobne zagadnienie stanowią oczywiście forma i rozmiar użytych ornamentów – wszelkie profile powinny być rozrysowane według ściśle określonych reguł.
Proporcje i kompozycja
Nowy dom w starym stylu powinien być zaprojektowany w sposób zapewniający płynny, harmonijny odbiór architektury. Efekt ten osiąga się przez odpowiednie grupowanie elementów na elewacji, ale także właściwe rozmiary poszczególnych otworów i zdobień. Oczywiście również architektura nowoczesna posługuje się niektórymi rodzajami proporcji i rozwiązań kompozycyjnych, jednakw przypadku projektów domów klasycznych służą one precyzyjnemu zdefiniowaniu skali budynku. Wrażenie budynku mniejszego lub większego niż w rzeczywistości, tak często spotykane przy realizacjach modernistycznych, w przypadku architektury klasycznej jest bezwzględnie niepożądane.
Najczęstsze błędy
Większość współczesnych projektów klasycznych powstaje przy niedostatecznej znajomości tradycyjnej teorii architektury. Wśród najpowszechniej występujących błędów warto wskazać: zbyt szerokie otwory, niedostateczną ilość podziałów okiennych, stosowanie różnego rodzaju nadwieszeń, grube okapy dachowe, brak czytelnej „podstawy” dla budynku, rachitycznie wąskie opaski wokółokienne, całkowicie przypadkowe formy gzymsów i profili; duże, niezagospodarowane w żaden sposób obszary elewacji. Decydując się na projekt domu w starym stylu warto pamiętać, że szczegóły odgrywają tu nieporównanie większą rolę niż w przypadku masowej architektury nowoczesnej – zaś błędy projektanta widoczne będą przy każdym porównaniu nowego budynku do jednej z niezliczonych realizacji historycznych.